A greeting like the scent of friendship

سلامی چو بوی خوش آشنایی

A greeting, like the sweet scent of friendship,

بدان مردم دیده روشنایی

to that one who is the light in the pupil of the eye;

درودی چو نور دل پارسایان

a salutation, like the light in the hearts of the devout,

بدان شمع خلوتگه پارسایی

to that candle of the chamber of devotion.

نمی‌بینم از همدمان، هیچ بر جای

I see none of my companions left in their places;

دلم، خون شد از غصه؛ ساقی! کجایی؟

my heart has turned to blood with sorrow: saqi, where are you?

ز کوی مغان، رخ مگردان! که آنجا

Do not turn your face from the Magians' lane, for there

فروشند مفتاح مشکل‌گشایی

they sell the key that opens every difficulty.

عروس جهان گرچه در حد حسن است

Though the bride of the world is at the height of beauty,

ز حد می‌برد شیوه بی‌وفایی

she carries the way of faithlessness beyond all bounds.

دل خسته من گرش همتی هست

If my weary heart has any spirit at all,

نخواهد ز سنگین‌دلان، مومیایی

it will not ask the stone-hearted for a healing balm.

می صوفی‌افکن، کجا می‌فروشند؟

Where do they sell the wine that throws the Sufi down?

که در تابم از دست زهد ریایی

For I am in torment at the hands of hypocritical piety.

رفیقان، چنان، عهد صحبت شکستند

My friends have broken the pledge of companionship so completely

که گویی نبوده‌ست خود، آشنایی

that you would think there had never been a friendship at all.

مرا گر تو بگذاری، ای نفس طامع!

If you leave me alone, O greedy self,

بسی پادشایی کنم در گدایی

I will be a king many times over in my beggary.

بیاموزمت کیمیای سعادت

I will teach you the alchemy of happiness:

ز هم‌صحبت بد، جدایی! جدایی!

from bad company, separation! separation!

مکن «حافظ» از جور دوران، شکایت!

Hafez, do not complain of the cruelty of the times;

چه دانی تو، ای بنده! کار خدایی؟

what do you know, O servant, of the workings of God?