A corner of the tavern is my lodge

منم که گوشه میخانه، خانقاه من است

I am the one for whom a corner of the tavern is my Sufi lodge;

دعای پیر مغان، ورد صبحگاه من است

the prayer of the Magian elder is my morning litany.

گرم ترانه چنگ صبوح نیست چه باک

If I have no song of the dawn harp, what of it?

نوای من به سحر، آه عذرخواه من است

My music at dawn is my sigh asking forgiveness.

ز پادشاه و گدا، فارغم بحمدالله

Thank God, I have no need of king or beggar;

گدای خاک در دوست، پادشاه من است

the beggar in the dust of the Friend's door is my king.

غرض ز مسجد و میخانه‌ام، وصال شماست

My aim in mosque and tavern is union with you;

جز این خیال ندارم، خدا، گواه من است

I have no other thought, God is my witness.

مگر به تیغ اجل، خیمه برکنم ور نی

Unless I strike my tent by the sword of death,

رمیدن از در دولت، نه رسم و راه من است

to run from the door of fortune is not my custom or my way.

از آن زمان که بر این آستان نهادم روی

Since the time I laid my face on this threshold,

فراز مسند خورشید، تکیه‌گاه من است

my place of rest has been high above the throne of the sun.

گناه اگرچه نبود اختیار ما، «حافظ»!

Though sin was never ours to choose, Hafez,

تو در طریق ادب باش، گو گناه من است

keep to the path of courtesy and say: "The sin is mine."